Vormgeving in hout
(Inleidende tekst bij een tentoonstelling in sep/dec 2002)
Dwalen door de natuur behoort tot de favoriete bezigheden van de maker van de tentoongestelde houtsculptures. Hij houdt van de stille beslotenheid van het bos en zwerft er graag rond, tegelijk op zoek naar materiaal voor houtbewerking.
Hij ziet stronken van groot tot klein boven de grond uitsteken, soms nauwelijks zichtbaar onder versluierend mos. En hij weet dat daar een herinnering verborgen ligt aan wat eens een machtige of nietige bewoner van dit bos was.
Soms zijn de stronken nog muurvast verankerd in de grond en rest er niets dan ze te laten zitten. Soms zijn ze totaal vermolmd en vergaan tot stof. Maar het kan ook een toestand daar tussenin zijn. Dan laten ze zich gemakkelijk of juist moeilijk uit de grond verwijderen en is er iets spannends verkregen. Welke vorm mag er in dit brok aarde, molm en uitsteeksels van hout verborgen zitten?
Daar gaat hij mee aan het werk, met respect voor dit bosproduct vol herinneringen. Het hout moet in de eerste plaats voor zichzelf spreken. Vaak komt er dan iets verrassends voor de dag, naar vorm of structuur. En het lijkt of het bos daarmee voor het laatst iets van zijn geheimen prijsgeeft.