Andere tochten
1. Wateren van Nederland.
We wonen in Amstelveen vlak bij de Amstel. Ik kom op het idee om de loop van de Amstel eens te volgen en begin bij het Centraal Station in Amsterdam (1982 - de tocht om Nederland is dan nog gaande). Dat wordt Damrak, Rokin en stoppen. Want een bezoek aan het Amsterdams Historisch Museum met die prachtige maquette uit vervlogen tijden móet. Dat is natuurlijk geen lopen meer maar zo doe ik dat en zo zal ik het blijven doen. Voor ik bij Ouderkerk ben zitten er al vier wandelingen op. Het gaat verder langs Uithoorn, enz. maar waar is de Amstel? Daar bestaat die naam niet meer. Je passeert Goejanverwellesluis, loopt langs prachtige oude riviertjes als De Lange Linschoten en Vlist, bereikt de Lek bij Schoonhoven en vervolgens de Boven Merwede bij Gorkum. Waarom niet doorgelopen? Al die vergezichten en dorpen langs de Waal. Het houdt niet op. Tenslotte sta je na 26 wandelingen en 236 km op de boulevard van Emmerich met een prachtig uitzicht over het rivierlandschap met de drukke scheepvaart (1991). Deze verkenningstocht langs Nederlandse wateren zet de toon voor alle andere wandelingen. Water, rivieren, scheepvaart, de bergen die lonken, meer hoeft voor mij niet.
2. De Donau.
In 1985 staan we aan de bron van de Donau in Donau-Eschingen in het Zwarte Woud. We zullen dan enige jaren in de zomervakantie de loop van deze rivier volgen. We zien een beek van vier meter breedte veranderen in een immense rivier waarop grote platte schepen vrachtwagens vervoeren die de wegen in de Balkan liever vermijden. De beschrijvingen die ik dagelijks bijhoud en de prentbriefkaarten en foto's laten dit prachtige wandelevenement herleven wanneer je maar wilt. Na 68 etappes stoppen we ermee in Krems, niet ver van Wenen. Dat is in 1992 en we hebben dan 908 km afgelegd.
3. De Rijn.
In 1991 beginnen we in Emmerich aan onze Rijnwandeling. Tot in 1996 lopen we elk jaar in de zomer enige weken langs deze schitterende en door zijn scheepvaart boeiende rivier. Het is een andere ervaring dan de Donauwandeling. Daar ging het stroomafwaarts en zie je de rivier steeds maar breder worden terwijl we hier stroomopwaarts gaan. Voorbij Basel stelt de scheepvaart trouwens niets meer voor. Na 61 etappes en 896 km houden we in Waltshut, zo'n 60 km voorbij Basel, de Rijn voor gezien.
4. Eder, Fulda, Weser, Lahn, Sieg.
In het hartje van het Roothaar-Gebirge ten oosten van het Ruhr-gebied ontspringen vlak bij elkaar de Eder,
de Lahn en de Sieg. Het is fantastisch om de loop van de kleine beekjes te volgen door de prachtige, bosrijke natuurgebieden van deze streek. De Eder
gaat noordwaarts, de Fulda komt erbij en samen vormen zij de Weser. De Lahn gaat naar het oosten en de Sieg naar het westen. Terloops zij vermeld dat
niet ver van het aan de Weser gelegen Bad Karlshafen, van oorsprong een Hugenoten-enclave, het dorpje Zierendorf ligt, waar de naam Börleis in een
kerkregister uit de 18e eeuw voorkomt. Hier komen de Boerlijsten vandaan heeft een familielid uitgeplozen. Curieus hoor.
We wandelen in dit
gebied in de jaren '87-'88 lustig rond, bij elkaar 54 etappes over een afstand van 663 km.
5. Dorpentocht
Thuis bekruipt me soms
het gevoel dat ik er even op uit moet. Maar om nou weer dat wandelingetje in het Amsterdamse Bos te maken… nee.
Ik besluit naar het
dichtstbijzijnde dorp te lopen. Dat is Bovenkerk na 1 km. Van daaruit naar weer het dichtstbijzijnde dorp. Dat is Aalsmeer. Talrijke bordjes geven
daar een beschrijving van alle markante punten en gebouwen. Heel verrassend en interessant. Tijd om terug te gaan. Met het openbaar vervoer.
Volgende keer richting Ouderkerk, enzovoort. Een leuk project dat je lang kunt volhouden. Steeds verder. Noem maar eens een dorp in de verre omgeving
van Amstelveen waar ik niet geweest ben en rondgekeken heb.