Maatschappij
In de euforie na de oorlog speelt de kweekschool een ondergeschikte rol. Ik doe - en met mij de meesten - wat nodig is om de onderwijzers-akte te halen. Mooie cijfers halen hoeft niet al volg ik als extra nog de tweejarige cursus lo-gymnastiek (akte S). Mijn echte interesse valt buiten de cocon van de kweekschool. Na alle beperkingen van de oorlog ligt de maatschappij in een veelheid van mogelijkheden voor je open. Het optimisme is groot en velen denken dat we een betere wereld tegemoet gaan waarin oorlogen voor goed zijn uitgebannen. Symbool daarvoor staat een Amerikaan die in Parijs zijn paspoort verscheurt en zichzelf tot wereldburger uitroept. Dat ik me dit nu nog herinner, bewijst hoe ik daarin meeging. Ik volg een Esperanto-cursus georganiseerd door de Bond van Arbeiders Esperantisten. En er is literatuur te over die je wegwijs maakt in het maatschappelijke gebeuren. Grote indruk op mij maakt Upton-Sinclair's Lanny Buddserie die in romanvorm de wereldgeschiedenis vanaf 1913 beschrijft. Dat is andere koek dan de Graven van Holland die op het examen-menu van de kweek staan.
Mijn engagement met de maatschappij is altijd levend gebleven. En er is altijd wel een gebeurtenis of ontwikkeling die mij sterk bezig houdt. Recentelijk is dat de financiële wereld met de schokkende mentaliteit die daar heerst. Het lijkt alleen nog om het hoogste rendement te gaan, fatsoen en betrouwbaarheid doen er niet meer toe. Zet het maar op een rij: De overname van ABN-AMRO, hypotheekcrisis, credietcrisis, banken in ons eigen landje die met woekerpolissen hun klanten tot prooi degraderen. Daar moet ik iets over kwijt. Zie www.volkskrantblog.nl/bericht/202639