ik deugde niet - basta
Ik ben geen fan van koningshuizen omdat dat niet strookt met mijn opvattingen over democratie. Maar ja, als je de cijfers moet geloven dan staat
de overgrote meerderheid van het Nederlandse volk achter het Huis van Oranje. Mijn vrouw hoort daar ook bij al ligt het feit dat een willekeurige
juffrouw uit Argentinië koningin van Nederland gaat worden, haar zwaar op de maag.
Goed, voor mij heeft het gedoe om het koningshuis
voornamelijk amusementswaarde. Maar het moet natuurlijk niet te gek worden. Neem wijlen prins Bernhard. In zijn befaamde, posthume interview breekt
hij een lans voor zichzelf in de hoop dat het volk hem zal blijven zien als de deugniet die hij was maar niet als een man die niet deugde. Dat gaat
hem slecht af en dat hij daarbij Juliana neerzet als een onnozele vrouw die niets van hem en de wereld begreep, beschouw ik als infaam. Ik laat het
er niet bij zitten en schrijf een verhaal waarin Bernhard in de laatste jaren van zijn leven tot inkeer komt.
Biblion, de instantie die de
bibliotheken in Nederland bij hun aankopen adviseert, schrijft o.a.:
Novelle over Prins Bernhard - …Hij (pr B) beseft dat Juliana veel meer doorhad dan hij wilde geloven, dat de open brief die hij in 2004 naar de Volkskrant stuurde en de interviews met journalisten van de Volkskrant die postuum op 14 december werden gepubliceerd, een vergissing waren, niets meer dan ijdelheid. De auteur heeft zich goed verplaatst in de gemoedstoestand van de prins in zijn laatste, eenzame maanden. Hij heeft een mogelijk scenario van zelfinzicht goed uitgewerkt tot een prettig leesbaar, geestig en ook aannemelijk verhaal, dat vooral mensen zal aanpreken die opbouwend kritisch naar het koningshuis kijken.
Zie www.falstaffmedia.nl. Ook te bestellen bij de boekhandel onder ISBN 978-90-77751-46-6.